21 kwietnia w Wąbrzeskiej Bibliotece odbył się cykl wydarzeń w ramach Akcji Żonkile, organizowanej dla upamiętnienia rocznicy powstania w getcie warszawskim.
Jej ideą jest nie tylko pielęgnowanie pamięci o ofiarach i bohaterach, ale także budowanie świadomości, że historia niesie ważne przesłanie dla współczesności.
Rozmowa o takich wydarzeniach jak Holocaust jest szczególnie trudna w pracy z dziećmi i młodzieżą. Dlatego działania biblioteki zostały zaplanowane tak, by punktem wyjścia były tematy bliskie młodym ludziom – wykluczenie, hejt, relacje rówieśnicze i emocje.
W Filii nr 1 uczniowie klas 5a i 8a z SP 3 uczestniczyli w zajęciach prowadzonych przez Aleksandrę Rzeczewską-Cieślak. Poprzez rozmowę, pytania i wspólne refleksje zastanawiali się nad tym, czym jest odrzucenie, jakie niesie konsekwencje i jak można mu przeciwdziałać.
W Filii dla dzieci Aleksandra Rudnicka poprowadziła zajęcia oparte na animacji „Było, nie ma, jest” dla klasy VI a z SP 2. Dzięki wykorzystaniu metafor – m.in. porównania ludzi do różnych jabłek – dzieci mogły zrozumieć, że mimo różnic zewnętrznych wszyscy jesteśmy podobni w swoich emocjach i potrzebach.
Dopiero na zakończenie zajęć pojawił się pełny kontekst historyczny. Prowadzące podkreślały, że takie rozmowy są potrzebne, ponieważ nienawiść zaczyna się od drobnych uprzedzeń i wykluczenia. Hasło akcji – „Łączy nas pamięć” – nabiera szczególnego znaczenia w zestawieniu ze słowami: „Auschwitz nie spadło z nieba”.
Zwieńczeniem dnia był seans filmu „Życie jest piękne” w reżyserii Roberto Benigni, zorganizowany w ramach bibliotecznego Kina z Audiodeskrypcją. Koordynatorka klubu, Agnieszka Błaszak, wprowadziła uczestników w tematykę filmu oraz ideę Akcji Żonkile.
Pierwsza część filmu – pełna humoru i ciepła – kontrastowała z dramatyczną drugą częścią, ukazującą losy bohaterów w czasie wojny. Historia ojca, który stara się ochronić swoje dziecko przed okrucieństwem świata, poruszyła widzów i stała się naturalnym dopełnieniem całego dnia refleksji.
Wydarzenia pokazały, że pamięć o historii nie jest jedynie wspomnieniem przeszłości, ale ważnym narzędziem budowania wrażliwości i odpowiedzialności za drugiego człowieka – szczególnie w czasach, gdy młodzi ludzie na co dzień mierzą się z hejtem i wykluczeniem.
